زمینه و هدف: بیماری بهجت یک واسکولیت با تظاهرات پوستی، مخاطی، چشمی، مفصلی، عروقی و تظاهرات دیگر می باشد. تظاهرات عصبی بهجت بین 5 تا 30 درصد بیماران را درگیر می کند و در جنس مذکر شایعتر است. هم دستگاه عصبی مرکزی و هم دستگاه عصبی محیطی می تواند درگیر شود. تظاهرات سیستم عصبی مرکزی را می توان به دو گروه اصلی تقسیم کرد: 1) درگیری پارانشیمی که شامل درگیری ساقه مغز، تظاهرات نیمکره ای، ضایعات نخاعی و تظاهرات مننگوانسفالیک می باشد.2) درگیری غیر پارانشیمی که شامل ترومبوز سینوس های وریدی، انسداد و یا آنوریسم های شریانی می باشد. تظاهرات سیستم عصبی محیطی و میوپاتی ها در بیماری بهجت نادرتر هستند.در بیماران با بهجت عصبی تجزیه و تحلیل مایع مغزی - نخاعی اغلب افزایش سلول و پروتئین را نشان می دهد. تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) فعلا بهترین روش برای اثبات درگیری سیستم عصبی مرکزی می باشد که ضایعات در تصاویر T1 واجد اینتانسیته پایین یا ایزو (iso/hypo intense) و در تصاویر FLAIR T2 واجد اینتانسیته بالا می باشند. شایعترین محل این ضایعات در محل اتصال مزانسفالون و دیانسفالون، پایک های مخچه ای و سایر قسمتهای ساقه مغز می باشند ولی نمای شبیه مولتیپل اسکلروز هم می تواند وجود داشته باشد. کورتیکواستروئیدها و داروهای سرکوب کننده ایمنی برای تظاهرات پارانشیمی و کورتیکواستروئیدها و داروهای ضد انعقاد برای ترومبوز سینوسهای وریدی درمان اختصاصی می باشند.بنابراین بهجت عصبی در تشیخص افتراقی سکته های مغزی، مولتیپل اسکلروز، اختلالات حرکتی، افزایش فشار داخل جمجمه ای، ترومبوز سینوسهای وریدی مغزی و سایر سندرمهای نورولوژیک قرار می گیرد.

مقدمه: فلزات به عنوان اجزاء جدایی ناپذیر پوسته زمین، آب، هوا و انواع اکوسیستم ها همواره ماهیت خود را به اثبات رسانده اند. فلزات کمیاب معمولاً به عنوان کوفاکتور آنزیم ها و برای تنظیم عملکرد سلول ها عمل می کنند. انباشته شدن فلزات در مغز بیانگر نقش مهم این مواد در سیستم عصبی می باشد. کمبود این فلزات با انواع بیماری های عصبی همراه است. به عبارت دیگر افزایش سطوح فلزات ممکن است حوادث داخل سلولی مضر مختلف، از جمله استرس اکسیداتیو، اختلال در میتوکندری، قطعه قطعه شدن DNA، تاخوردگی اشتباه پروتئین، استرس شبکه آندوپلاسمی، اختلال در نظم اتوفاژی و فعال شدن القاء آپوپتوز را به همراه داشته باشد. تا به امروز، عوارض ناشی از اختلال فلزات با بیماری های متعدد در انسان همانند بیماری آلزایمر، اسکلروز جانبی آمیوتروفیک، اختلالات طیف اوتیسم، بیماری گیلن باره، سندرم جنگ خلیج فارس، بیماری هانتینگتون، مالتیپل اسکلروز، بیماری پارکینسون و بیماری ویلسون گزارش شده است. نقش برخی از این یون های فلزی به ویژه در عملکرد مغز مهم است و منجر به معرفی اصطلاح متالونوروشیمی به منظور توصیف مطالعه یون های فلزی در سیستم عصبی در سطح مولکولی گردیده است. نتیجه گیری: فلزات متعدد در تنظیم فرایندهای حیاتی سلول های عصبی نقش مهمی دارند. کمبود و یا افزایش سطح هر کدام از این فلزات تأثیرات مضری بر روی سیستم عصبی انسان دارد که ممکن است بیماری های تخریب کننده سیستم عصبی را به دنبال داشته باشد.

زمینه و هدف: یﮑ ﯽ از ﻣ ﺸ ﮑ ﻼ ت اﺳ ﺎ ﺳ ﯽ ﺑ ﯿ ﻤ ﺎ ری دیابت عدم تشخیص به موقع و درمان ﺻ ﺤ ﯿ ﺢ آن است. مطالعه حاضر با هدف تشخیص بیماری دیابت با استفاده از روش مبتنی برداده کاوی انجام شده است. روش ها: این مطالعه از نوع تحلیلی بوده و پایگاه داده آن مشتمل بر 768 نفر با 8 ویﮋ ﮔ ﯽ می باشد. در این پژوهش از شبکه های عصبی مصنوعی و عصبی-فازی جهت تشخیص بیماری دیابت و انجام محساسبات استفاده شد. تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار SPSS 23 و برنامه نویسی در محیط نرم افزار MATLAB 2018انجام شده است. به منظور حصول دقت واقعی از روش Kfold جهت تفکیک نمونه ها به دو دسته آموزش (Train) و آزمون (Test) استفاده گردید. نتایج: خطای محاسبه شده بر اساس میانگین مربعات خطا (mean square error) در روش شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون چندلایه (MLP) و شبکه عصبی بردار یاد گیر کوانتیزه (Learning Vector Quantization) و شبکه های عصبی-فازی (Nero fuzzy) به ترتیب 98/6% و 98/2% و 99/6% بدست آمد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه، بنظر می رسد استفاده از مدل های مبتنی برداده کاوی می تواند بعنوان یک روش کمکی در تشخیص بیماری دیابت کارآمد باشد. اگرچه روش های مورد مطالعه با دقت قابل قبول توانایی امکان پیش بینی بیماری دیابت را دارند اما نتایج مطالعه نشان می دهد که روش مبتنی بر عصبی فازی دقت بالاتری دارند.

اریترو ملالجیا بیماری ای است که حملات آن با درد شدید همراه با قرمزی و گرمی ناحیه‏ای اکثرا در پاها و بندرت در دستها مشخص می‏گردد. این بیماری دارای دو نوع اولیه یا ایدیوپاتیک و ثانویه یا همراه با بیماریهای دیگر میباشد. شایع‏ترین بیماریهای همراه، پلی سیتمی، فشار خون و واسکولیت می‏باشند. پاتوژنز بیماری در نوع اولیه هنوز مبهم و تئوریهای مختلفی برای آن ذکر شده است از آنجا که در بیماران اریتروملالجیا، با گرمای موضعی معمولا علائم شروع می‏شود و گذاشتن اندام درگیر در دمای پائین موثرترین راه کاهش درد است، اختلال ناحیه‏ای تنظیم وازو موتور میتواند بعنوان فاکتور بیماریزا در بیماران اریتروملالجیای اولیه مطرح شود. تاکنون دو گروه از پژوهشگران بابیوپسی ناحیه‏ای اندام مبتلا کاهش سمپاتیک را نشان داده‏اند ولی هر دو مطالعه بصورت گزارش مورد (case report)بوده است و تاکنون مطالعه جامعی در این زمینه انجام نگرفته است.  این مطالعه که به صورت کارآزمایی بالینی صورت گرفته سیستم سمپاتیک  بیماران را توسط آزمایش ساده و غیر تهاجمی پاسخ پوستی سمپاتیک (SSR) Sympathetic Skin Response ارزیابی کردیم تا بتوانیم نقش سمپاتیک را در پاتوژنز این بیماری بیان کنیم .پاسخ پوستی سمپاتیک ( (SSRیک آزمایش ساده الکترودیاگنوزیس است که جهت بررسی فعالیت غدد عرقی eccrineدر اثر تحریک سیستم سمپاتیک بکار می‏رود. این قوس سمپاتیک پوستی از فیبرهای میلین دار آوران، قسمت مرکزی، فیبرهای پیش گانگلیونی وابران و فیبرهای پس گانگلیونی بدون میلین وابران از نوع فیبرهای Cتشکیل شده است. با تحریک فیبرهای آوران توسط تحریکات دردناک یا تحریک الکتریکی، این قوس عصبی تحریک شده و بعلت افزایش فعالیت Sudomotorتغییرات ولتاژ پوستی خواهیم داشت که توسط دستگاه معمولا بصورت یک موج دو فازی با شروع منفی ثبت میشود و مدت زمان تاخیر بین تحریک و شروع موج و همچنین ارتفاع قله مثبت تا قله منفی را محاسبه می‏کنیم. در این مطالعه آزمایش SSRبر روی اندامهای مبتلا )اندام تحتانی) 22بیمار اریتروملالجیای اولیه که هیچ بیماری سیستمیک دیگری نداشته و داروهای موثر بر سیستم اتونوم نیز مصرف نمی‏کردند و همچنین بر روی اندامهای مشابه 22فرد سالم که از نظر سن و جنس مشابه گروه بیماران و همچنین بیماری خاصی نداشته و دارو نیز مصرف نمی‏کردند انجام شد و مقایسه نتایج با استفاده از آزمون آماری Mann whitney test صورت گرفت.  در اندام تحتانی هر 4 متغیر اندازه‏گیری شده )تاخیر زمانی و ارتفاع در هر دو پا( دارای تفاوت فاحش آماری بودند، بعلاوه در گروه شاهد میانگین + 2 انحراف معیار را بعنوان حد نهائی تاخیر زمانی و میانگین تقسیم بر دو را بعنوان حد پائین ارتفاع طبیعی در نظر گرفتیم و از طرفی برای افزایش ویژگی آزمایش تنها بیمارانی را در گروه غیرطبیعی قرار دادیم که حداقل 2 متغیر از 4 متغیر اندازه‏گیری شده غیرطبیعی باشد، در نتیجه در بیماران با در نظر گرفتن 2معیار غیرطبیعی از میان 4معیار موجود در هر فرد 72/7 %کل آنان دارای SSR غیرطبیعی بودند. نتایج حاصل از این تحقیق قویا امکان نوروپاتی اعصاب سمپاتیک را در بیماران مبتلا به اریتروملالجیای اولیه مطرح می‏کند.  

مقدمه: هدف اصلی این مطالعه ارایه روشی برای تشخیص زودهنگام بیماری آلزایمر است. این بیماری با از بین بردن سلول های عصبی در سیستم عصبی و کاهش ارتباطات و فعل و انفعالات عصبی، عملکرد حافظه را کاهش می دهد. مواد و روش ها: سطح این بیماری باید با توجه به ارتباط این بیماری با ویژگی های مختلف در سیگنال مغزی و تصاویر پزشکی تشخیص داده می شود. ابتدا با پیش پردازش مناسب، خواص غیر خطی مانند نمودار فاز، بعد همبستگی، آنتروپی و نمای لیاپانوف استخراج شده و جهت طبقه بندی از شبکه عصبی المن استفاده شده است. سپس صحت عملکرد شبکه عصبی المن با شبکه عصبی کانالوشنی مقایسه شده است. استفاده از روش های یادگیری عمیق از جمله شبکه عصبی کانالوشنی، می تواند نتایج مناسب تر و دقیق تری در میان سایر روش های طبقه بندی داشته باشد. یافته ها: در حالت استفاده از دو شبکه CNN و یک شبکه MLP صحت نتایج در افراد سالم 98 درصد و در افراد بیمار خفیف 97/7 درصد و در افراد بیمار شدید 97/5 درصد بدست آمده است. در حالت استفاده از یک شبکه CNN با ترکیب ویژگی ها سیگنال مغزی و تصاویر پزشکی در حالت تحریک صحت نتایج در افراد سالم 95 درصد و در بیماران خفیف 92/5 درصد و در بیماران شدید 97/5 درصد می باشد، در حالت یادآوری صحت نتایج در افراد سالم 75 درصد و در بیماران خفیف 72/5 درصد و در بیماران شدید 87/5 درصد است. صحت نتایج در شبکه عصبی Elman با ترکیب ویژگی های سیگنال مغزی و تصاویر پزشکی 94/4 درصد و در حالت بدون ترکیب ویژگی ها، صحت نتایج 92/2 درصد شده است. نتیجه گیری: در بین روش های پردازشی ارایه شده جهت دسته بندی سه کلاس سالم، بیمار خفیف و بیمار شدید، روش ترکیب ویژگی های سیگنال مغزی و تصاویر پزشکی موجب افزایش صحت نتایج طبقه بندی کننده CNN و Elman شده است.

: مقدمه ملاتونین هورمونی است که از غده پینه آل ترشح شده و نقش مهمی در تنظیم عملکردهای مغز ایفاء می کند. این هورمون با فعالیت آنتی اکسیدانی موجب حمایت بدن در برابر عوامل آسیب رسان داخلی و خارجی می گردد. ملاتونین با حفظ هوموستازی میتوکندری تولید رادیکال های آزاد را کاهش می دهد و به سنتز ATP در میتوکندری کمک می کند. کاهش ملاتونین با افزایش سن یکی از فرضیه های مطرح شده در زمینه توجیه افزایش بروز اختلالات عصبی است. عوامل مختلفی در تنظیم و تولید ملاتونین نقش دارند. این هورمون به عنوان یک عامل محافظتی عصبی در برابر برخی اختلالات عصبی از قبیل بیماری آلزایمر، بیماری پارکینسون، افسردگی و میگرن عمل می کند.: نتیجه گیری با توجه به اثرات مثبت بر سیستم عصبی، خواص غیر سمی پس از مصرف طولانی مدت و نبود عوارض جانبی، ملاتونین می تواند یک ترکیب مناسب برای درمان برخی بیماری های عصبی باشد.

سابقه و هدف: بیماری های عصبی مانند آلزایمر و پارکینسون ازجمله مهم ترین بیماری های عصبی هستند که علاوه بر تأثیرهای شناختی و حرکتی، اغلب با درد مزمن نیز همراهند. ترامادول به عنوان یک داروی مسکن در مدیریت درد این بیماران استفاده می شود، اما تأثیر آن بر سیستم عصبی مرکزی و عملکردهای شناختی و حرکتی هنوز مورد بحث است. روش کار: با مروری بر تحقیق های پیشین انجام شده و جمع آوری داده ها از پایگاه های علمی معتبر مثل Pubmed تحقیق انجام شده است. بررسی مکانیسم های اثر ترامادول و تأثیر آن بر بیماران مبتلا به آلزایمر و پارکینسون می پردازد. ترامادول از طریق مهار بازجذب نوراپی نفرین و سروتونین می تواند سبب عملکرد ضد دردی شود، ولی از طرفی این می تواند سبب اختلال در عملکردهای شناختی در افراد مصرف کننده شود. نتیجه گیری: پژوهش ها نشان می دهند که ترامادول می تواند علایم شناختی در بیماران آلزایمر را تشدید کند و مشکلات حرکتی در بیماران پارکینسون را افزایش دهد بنابراین به نظر می رسد که ترامادول می تواند به عنوان یک گزینه درمانی برای کاهش درد در بیماران مبتلا به بیماری های عصبی مانند آلزایمر و پارکینسون مفید باشد، اما مسائل مربوط به عوارض دارو نیز درنظر گرفته شود.

1مقدمه: بیماری های عصبی از جمله آسیب مغزی، سرطان ها و بیماری های تخریب کننده عصبی (NDDs)، از علل اصلی ناتوانی در سراسر جهان به ویژه در میان سالمندان هستند. NDD ها گروه ناهمگنی از اختلالات را نشان می دهند که با تجمع پروتئین پاتولوژیک، اختلال عملکرد شبکه سیناپسی و عصبی، اختلال در پروتئوستاز، ناهنجاری های اسکلت سلولی، هموستاز انرژی تغییر یافته، نقص DNA و RNA، التهاب و مرگ سلول های عصبی مشخص می شوند. یکی از ویژگی های کلیدی NDD ها استرس اکسیداتیو (OS) است که به واسطه تولید بیش از حد گونه های اکسیژن فعال ایجاد می شود. آنتی اکسیدان ها نقش مهمی در کاهش OS و کاهش علائم بیماری های عصبی دارند. آستاگزانتین، یک آنتی اکسیدان قوی، به دلیل پتانسیل درمانی آن توجه را به خود جلب کرده است. آستاگزانتین که از نظر شیمیایی به عنوان یک کاروتنوئید زانتوفیل (C40H52O4) طبقه بندی می شود، طیف وسیعی از فعالیت های بیولوژیکی از جمله آنتی اکسیدان، ترمیم DNA، تحمل استرس، محافظت کننده عصبی، ضد التهاب، ضد آپوپتوز، ضد تکثیر، ضد دیابت، ضد سرطان و اثرات محافظتی پوست را نشان می دهد. آستاگزانتین با هدف قرار دادن سه مسیر کلیدی درگیر در تخریب عصبی- OS، التهاب و آپوپتوز- ممکن است به پیشگیری، کاهش علائم و درمان بیماری های عصبی کمک کند. نتیجه گیری: با توجه به پتانسیل درمانی قابل توجه آن، این بررسی اثرات آستاگزانتین را بر اختلالات عصبی خلاصه می کند و نقش آن را در محافظت عصبی و مدیریت بیماری برجسته می کند.